SON DAKİKA

Bugün Sivas
Selman DEVECİOĞLU

KADINLAR GÜNÜ VE ANNEM

KADINLAR GÜNÜ VE ANNEM
Bu haber 07 Mart 2018 - 8:14 'de eklendi ve 175 views kez görüntülendi.

8 Mart Dünya Kadınlar Günü yaklaşıyor, ülkemizde yapılan etkinliklerle kadınlarımıza hak ettiği değeri vermeye, onları anlamaya ve anlatmaya çalışıyoruz.

Üstat rahmetli Neşet ERTAŞ’ın dizeleri aklıma geliyor.

İki büyük nimetim var, biri anam, biri yârim.” diyor ya, ben de bu yazımda annemden bahsetmek istiyorum.

1986 yılında engelli bir çocuk olarak dünyaya geldim. Ailem birkaç ay gözümün görmediğini anlamıyor. Ancak göz kapaklarımı açamayınca beni memleketimde doktora götürmeye karar veriyorlar. İlçemdeki doktor incitircesine, “Bunun gözü hiç görmüyor. Hep böyle kalacak.” diye anneme söylüyor. O da beni kucağına alıp ağlayarak eve dönüyor.

Ailem artık ne yapabiliriz düşüncesiyle beni yetiştiriyor. Özgür bir çocukluk yaşıyorum, bahçelerde geziyor, ağaca tırmanıyor, kayısı topluyorum.

Bastonsuz, tek başına camiye bile gidip mahallemde dolaşıyorum.

Evimize televizyon ben ilkokula başladığımda girmişti. FM kanalları olmayan sadece TRT yayınlarının çektiği bir radyomuz vardı. Babam işe gittiğimde annemle oturur, radyonun başında türküler dinler, oyunlar oynardık. Kişiliğimin gelişmesinde TRT’de yayınlanan arkası yayınlar, çocuk bahçelerinin etkisi çok fazladır. Annem her zaman hikâyeler anlatır, sözel zekâmın oluşmasına katkı sağlardı. Edebiyatı ve şiiri çok severdi annem.

Engelli olmama üzülür, kâğıda şiirler not alırdı.

Benim yatılı ilkokula başlayacağım dönemde evde bir yas havası olmuş, ayrılık ateşi içimize kor gibi düşmüştü. Annemden ayrılmak zor geliyor, ama ailem beni okula bırakıncaya kadar olayın tam farkına varamıyordum. Annemin ismi Fatma’dır. Okuluma yerleşince ismi Fatma olan kadınlara ayrı bir anlam yüklüyor, onlara bir kötülük konduramıyordum.

Peygamber efendimizin mübarek kızı Fatma da çileli bir hayat yaşamış, diye düşünüp, bütün Fatmalar da aynı çileyi hüznü hissediyordum.

Ve ismi geçtiği zaman hâlen duygulanıyorum.

Evimden uzak yetiştiğimden dolayı annem sürekli bana nasihat eder, evliyaların hayatlarından bahsederdi. Harama el uzatmamamız gerektiğini söyler, her zaman dürüstlüğü tembih ederdi.

Bireyin yetişmesinde annenin önemi büyüktür, ilk öğretmendir. Bu bir engelli çocuksa anneye iki kat iş düşer.

Kadınlarımız eli öpülesi insanlardır. Cennetin ayaklarının altında olduğu, haklarının ne yapılsa da ödenemeyeceği eşsiz varlıklardır. Onları bir güne hapsederek belli günlerde hatırlamak, ne kadar doğrudur diye düşünüyorum.

Ve bütün annelere saygılar sunuyorum.

Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.
reklam
POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
reklam
İLGİLİ HABERLER
SON DAKİKA